اهمیت صادرات مواد غذایی

با توجه به رشد جمعیت در کشور‌ها، هیچ کشوری نمی‌تواند به تنهایی تمامی کالا‌های مورد نیاز خود را تولید کند، و اینجا است که اهمیت شرایط صادرات مواد غذایی و تامین نیاز‌های یک کشور در بخش مواد غذایی مشخص می‌شود. با کمک صادرات مواد غذایی، کشورهای درحال توسعه می‌توانند نوآوری و کیفیت کالا‌ها را در کشور خود بالا ببرند و این‌گونه رقابت در بین شرکت‌های صادر‌کننده افزایش پیدا می‌کند.

صادرات مواد غذایی فرآیندی پیچیده و متنوع دارد، که اکثر کشورها برای ورود به این حوزه و تبدیل شدن به صادرکننده برتر تلاش می‌کنند. براساس مطالعات اقتصادی انتظار می‌رود تا سال ۲۰۵۰ نیمی از جمعیت جهان برای تامین مواد غذایی خود به کشورهای دیگر وابسته خواهند شد.

صادرات مواد غذایی فرآیندی پیچیده و متنوع دارد، که اکثر کشورها برای ورود به این حوزه و تبدیل شدن به صادرکننده برتر تلاش می‌کنند. براساس مطالعات اقتصادی انتظار می‌رود تا سال ۲۰۵۰ نیمی از جمعیت جهان برای تامین مواد غذایی خود به کشورهای دیگر وابسته خواهند شد.

عوامل مهم در صادرات مواد غذایی

صادرات مواد غذایی به عوامل زیادی مثل تکنیک‌های نگهداری، نوع بسته‌بندی، حمل‌و‌نقل سریع، عادات غذایی مصرف‌کننده و میزان قدرت خرید مردم وابسته است. بنابراین بازرگانان باید تمام شرایط صادرات مواد غذایی را در نظر بگیرند و این نکات را در تجارت مواد غذایی فراموش نکنند. در ادامه دو عامل مهم را در این زمینه بررسی می‌کنیم.

بسته‌بندی

بسته‌بندی مولفه‌ای ضروری در هر نوع کالا صادراتی است که نه تنها بر ایمنی بلکه بر میزان هزینه، ارتباطات و حتی بر بازاریابی محصول هم تاثیر دارد. مسئولیت بسته‌بندی کالا صادراتی برعهده صادرکننده است و باید تضمین کند که این بسته‌بندی در سفرهای بین‌المللی آسیب نخواهد دید. در صنایع غذایی هزینه بسته‌بندی در حدود ۱۰ تا ۱۵ درصد قیمت تمام شده کالا را تشکیل می‌دهد، ولی در ایران این رقم به ۳۵ تا ۵۰ درصد و در مواقعی هم این رقم بیشتر می‌شود. مشخصات یک بسته‌بندی صادرات عبارت است از:

  • مناسب از لحاظ شرایط زیست‌محیطی در بازار‌یابی هدف
  • مطابق با قوانین مورد درخواست هر بازار
  • اطلاع‌رسانی پویا و اعتماد پذیر
  • نشان دادن هویت ایرانی از طریق بسته‌بندی
  • دارای نوآوری

حمل و نقل

مواد غذایی به دو دسته فساد پذیر و فساد ناپذیر تقسیم می‌شوند. منظور از مواد فساد ناپذیر این است که با گذر زمان فاسد نمی‌شود اما کیفیت خود را از دست می‌دهند و دیگر قابل استفاده نیستند. قند، برنج و شکر از این نوع مواد غذایی هستند.

در بین مواد فساد ناپذیر دو دسته‌بندی وجود دارد، دسته اول موادی که در عرض چند ساعت کیفیت خود را از دست می‌دهند، مانند ماهی و میگو و برخی از سبزیجات که بعد از چند ساعت طراوت اولیه‌ی خود را از دست می‌دهند. معمولا از طریق حمل و نقل هوایی این مواد را جابه‌جا می‌کنند.

1 پاسخ

دیدگاه ها بسته شده است.